براى جلوگيرى از اين خطرات ، از هم اكنون ملل دنيا دست به كار تأسيس يك جامعه جهانى تحت لواى قانونى بشوند . اين حكومت نه به وجود خواهد آمد ؛ و نه اگر به وجود آيد ، ضامن اجرايى خواهد داشت ؛ و نه شهوات و غرايز آدمى را كه محرك او به جنگ و فتنه است ، مهار كرده و به طور صحيح راهنمايى مىنمايد ؛ و نه مىتواند يك برادرى ايمانى و انسانى در عالم به وجود آورد . برادرى ايمانى امّا آنكه اسلام مىگويد ، هم ضامن اجرايى دارد و هم عقيده و ايمان از آن پشتيبانى مىكند و هم مردم را برادر مىسازد و هم غرايز و اميال آنها را راهنمايى مىنمايد . چنانچه در صدر اسلام ، اين موضوع عملى شد و امروز هم با موانعى كه جلو آمده و مرزهايى كه ممالك اسلامى را از هم جدا ساخته ، مع ذلك صدها ميليون مسلمان جهان ، خود را عضو يك جامعه دانسته و با هم احساس برادرى مىكنند ، و مايلند در غم و شادى با هم شريك باشند . امتياز جامعه جهانى اسلام بر هر جامعه ديگر - كوچك يا بزرگ - جوامع فعلى دنيا و جوامع قبل از اسلام به اين است كه : محور تمام امور در اين جامعه ، خدا و احكام الهى است و تعاليم اسلام براى اداره جامعه جهانى وافى و كافى است . نقش ايمان سنگر اساسى و هسته مركزى و حقيقى اين جامعه ، عقيده توحيد و ايمان به خداى يگانه است كه خالق و رازق كل است و هركس تقوا و پرهيزكارىاش بيشتر باشد ، به او نزديك‌تر است . اين جامعه جهانى اسلام داراى يك محور حقيقى است